Faro de Torrox

Faro de Torrox

De vuurtoren van Torrox Costa markeert het einde van de boulevard, die start bij ons hotel. De toren is 26 meter hoog, en stamt uit 1864.

Bij de vuurtoren

Vuurtoren en zon

Schip & vuurtoren

De vuurtoren van Torrox is gebouwd op de fundering van een middeleeuws kasteel dat verwoest werd door Napoleon Bonaparte. Een kanon staat nog altijd aan de kust. De loop op zee gericht. Alsof er elk moment een piratenschip kan opduiken aan de horizon.

Kanon

Op het terrein van de vuurtoren is een opgraving van een Romeinse necropolis (begraafplaats). Het is duidelijk dat de geschiedenis van deze plek ver terug gaat. Maar er is ook moderne architectuur. Naast de vuurtoren is een mooi uitzichtpunt gebouwd. Via een glazen vloer loop je door tot aan het water.

Uitzichtpunt

Uitzichtpunt Torrox

De boulevard van Torrox is overdag rustig. Hij komt pas echt tot leven na 21:00 uur. ’s Avonds worden er kraampjes opgebouwd en stroomt het strand leeg en de terrasjes vol.

Boulevard Torrox Costa

Cuevas de Nerja

Cuevas de Nerja

De grotten van Nerja liggen ten Oosten van het stadje Nerja. Het is de grootste attractie van het gebied. We hebben al heel wat grotten gezien, maar deze zijn de moeite van het bezoeken waard.

Het gedeelte dat voor publiek toegankelijk is, is niet lang, slechts zo’n 700 meter. Maar in de grootste zaal, de Sala del Cataclismo genaamd (zaal der rampen), staat een spectaculaire zuil van 60 meter hoog met een omtrek van 18 meter.

DSC09077

DSC09078

De Cuevas de Nerja zijn pas in 1959 ontdekt. Behalve de indrukwekkende gangenstelsels en zalen trof men hier skeletten en rotstekeningen aan die tot 20.000 jaar oud zijn.

Sam is ook mee naar beneden geweest en heeft met groot enthousiasme zijn record traptreden lopen verbroken. Wie in de buurt is moet zeker even een kijkje gaan nemen.

Nerja en het Balkon van Europa

Nerja en het Balkon van Europa

Nerja is een buurstadje van Torrox Costa. Hier gaat men er prat op het “Balkon van Europa” te hebben. Je kunt er niet omheen. In de bewegwijzering staat het prominent aangegeven en er is een parkeergarage die de naam draagt.

Het balkon bevind zich naast het kerkje waar vandaag een eredienst werd gehouden voor een overleden politieman.

Kerkje Nerja

Het is een geniale marketeer geweest die de naam “Balkon van Europa” aan dit uitzichtpunt heeft gegeven. We waren er bijna langs gelopen, want indrukwekkend is het niet. Maar als je er eenmaal bent, kun je genieten van het uitzicht en smaakt de cappuccino bij het gelijknamige hotel prima.

Balkon van Europa

Uitzicht Balkon van Europa

Sam op het Balkon

Het plaatsje Nerja is aanzienlijk groter dan Frigiliana. Het is er druk met toeristen. Er zijn veel winkeltjes, horeca en galeries.

Nerja

Het dorpje Frigiliana

Het dorpje Frigiliana

Frigiliana is een schilderachtig dorpje ten noorden van Nerja, slechts enkele minuten rijden vanaf Torrox Costa. Het plaatsje is meerdere keren uitgeroepen tot mooiste dorp van Spanje. Een uitstapje waard.

Het dorpje van witgepleisterde huizen ligt tegen de bergen aangebouwd, waardoor de smalle straatjes veel trappen bevatten.

Frigiliana

Frigiliana

Een klein treintje rijdt luie toeristen in tien minuutjes door de beter begaanbare delen. Met een kind van anderhalf en een zwangere vrouw had ik excuses genoeg om in het treintje plaats te nemen. Sam vond het een hele belevenis. Tijdens de rit kregen we een toelichting van de machinist in het Spaans en in wat zich misschien nog het best laat omschrijven als “Spengels”. Een Spanjaard die onverstaanbaar Engels spreekt.

Treintje in Frigilana
Treintje in Frigilana

De minder makkelijk te bereiken gedeelten van Frigiliana heb ik alleen opgezocht, terwijl Annemarie en Sam wachtten bij een grote speeltuin in het midden van het dorp.

Straatje in Frigiliana

Straatje in Frigiliana

Het hoger gelegen gedeelte van Frigiliana is het oudst en ook het mooist. Bijkomend voordeel is dat het voor de meeste toeristen een te stijle klim is, waardoor het rustig is in de straatjes.

Niet dat Sam er iets aan gemist had. Hij vermaakte zich als de beste in het speeltuintje.

Sam in de speeltuin

De mooie pittoreske nauwe steegjes zijn gebouwd in de tijd van de Moorse overheersing van Spanje. Frigiliana is één van de best bewaarde dorpjes uit die tijd. Tot ver na de reconquista leefden hier afstammelingen van de Moren, de Moriscos. Hen was echter niet lang een vredig bestaan gegund. De katholieke Filips II vervolgde hen tot ze uiteindelijk allemaal over de kling gejaagd of gevlucht waren.

De huidige bewoners van het dorp zijn echter trots op hun multiculturele afkomst. Ze noemen dit de Tres Culturas: Katholiek, Joods en Moslim. De meeste huizen zijn in handen van buitenlanders. De Spanjaarden die er wonen zijn grotendeels bejaarden.

Vanaf Frigiliana konden we ver kijken. Richting Nerja was de zee te zien. Aan de overzijde het nationaal park Sierras de Tejeda, met zijn bergentoppen, droge rivierbeddingen en grotten.

Nationaal park bij Frigiliana

Ondanks de vele toeristen is het kleine, vriendelijke dorpje zeer authentiek gebleven en is het de moeite waard om er een paar uurtjes rond te lopen.

Feria de Málaga

Het centrum van de stad Málaga ligt op minder dan 30 minuten rijden vanaf ons hotel in Torrox Costa. Vandaag hadden we bedacht dat we het centrum gingen verkennen.

Waar we niet op hadden gerekend, was de Feria de Málaga. Dit jaarlijkse festival was nog in volle gang. Het duurt zeven dagen en herdenkt de herovering van de stad door de katholieke Isabella van Castilië en Ferdinand van Aragon op de Moren op 18 augustus 1487.

In het hele historische centrum waren activiteiten georganiseerd en de terrasjes draaiden overuren. Een drankje uit een roze fles met witte stippen is razend populair. Het is de plaatselijke wijn Cartojal, een merk dat zichzelf slim aan dit feest gekoppeld heeft. Het is zelfs zo dat 90% van de verkopen van Cartojal tijdens de Feria plaatsvinden.

cartojal-malaga-feria-11

We hadden de auto net buiten het centrum geparkeerd en liepen via de haven de binnenstad in.

Haven Málaga

Sam in Málaga

Het was heel gezellig in de straten. En werd muziek gemaakt en gelachen. Al was het wel te merken dat de Cartojal wijn rijkelijk vloeide. Niet alleen aan de roze flessen overal maar ook aan de jolige stemming die rond het middaguur al begon te ontstaan.

Cartojal band

Feria de Málaga

We konden ons even aan het feestgedruis ontrekken bij de Alcazaba. Dit is een groot Arabische fort, midden in Málaga. Hier is de typische Moorse stijl te vinden, die ook Alhambra kenmerkt. De mooie tuinen, fontijnen en pleinen zijn echter omgeven door de dikke muren van een echt fort.

Alcazaba

Alcazaba plein

DSC08958

Vanuit het fort had ik een prachtig uitzicht over de stad Málaga.

Uitzicht Alcazaba

Voor een kinderwagen was geen ruimte in het Alcazaba. Sam en Annemarie bleven beneden wachten, tot ik mijn foto’s had gemaakt. Sam wist een Spaans vriendinnetje aan de haak te slaan: Carolina. Haar ouders vonden de avances van Sam zo leuk dat ze deze foto naar ons doorstuurden.

sam en carolina

We hebben een hele dag rondgewandeld in Málaga. Door het festival waren de winkels en enkele attracties dicht. Maar ondanks dat was het gezellig om in de stad te zijn en mee te genieten van het Feria de Málaga.

Gibraltar

Gibraltar

Gibraltar is één van de meest opmerkelijke plaatsen op aarde. Een klein stukje Engeland aan de zuidkust van Spanje. Zo’n plek waar je “geweest moet zijn”. Nu we er in de buurt waren, wilden we dat dus niet missen.

Het was wel een hele onderneming om er te komen. Met de huurauto waren we om te beginnen twee uur onderweg naar de grens. Onderweg moesten we drie keer tol betalen, waarmee de heen- en terugreis al 31 euro 50 duurder werd.

Maar dat werd ruimschoots goedgemaakt toen we van grote afstand de Rots van Gibraltar al konden zien liggen. Een bijzonder natuurfenomeen!

We hadden ervoor gekozen om de auto voor de grens te parkeren, en te voet de grens over te gaan. Dat bespaarde een hoop tijd. Alle auto’s die de grens passeren worden namelijk onderzocht, waardoor er permanent een lange file staat. In La Linea de Conception, het Spaanse plaatsje dat tegen Gibraltar aan ligt, volgden we de bordjes Gibraltar tot aan de opstopping. De linkerbaan was vrij en we konden langs te file rijden tot aan de grens. Hier konden we de auto eenvoudig parkeren.

De grens over

De grensovergang bestaat uit een Spaans en een Engels deel. Er zijn veel toeristen die voor een dagje de grens over gaan, maar er wordt niet uitvoerig gecontroleerd, waardoor de wachtrijen kort zijn.

Eenmaal over de grens, stapten we op de bus naar het stadscentrum. Dit is een ongewoon ritje. Het vliegveld ligt pal aan de grens en de bus steekt de landingsbaan over. Als er een vliegtuig land gaan de spoorboompjes dicht en moet je wachten. Gibraltar is klein en een groot deel van het oppervlak wordt in beslag genomen door de rots. Er is daardoor bijna geen plaats voor een vliegveld. Een deel van de landingsbaan is daarom in zee aangelegd.

Vliegveld Gibraltar

Het stadje Gibraltar aan de voet van de rots doet onmiskenbaar Engels aan. Het lijkt wel een warme buitenwijk van Londen. De voertaal op straat is Engels. De typische Engelse telefooncellen, hoewel in feite overbodig in deze tijd, staan prominent opgesteld.

Telefooncel

In Main Street zijn vele winkeltjes te vinden die tabak, sterke drank, sieraden en elektronica verkopen. “Tax Free”, staat er op de winkelruiten. De koopwaar vind gretig aftrek.

De munteenheid is de Gibraltese Pond. Het betalen met euros bleek echter geen enkel probleem. Het wisselen naar dit curieuze geld, dat alleen geldig is op Gibraltar, lieten we dus maar achterwege.

Top of the Rock

We namen het kabelbaantje naar de top van de rots. Hier moesten we een tijdje voor in de rij staan. (Tip: koop vooraf kaartjes op internet) De kabelbaan was de moeite van het wachten waard, want hij bracht ons in 6 minuten naar ruim 400 meter hoogte. Hier konden we genieten van een adembenemend uitzicht op de stad Gibraltar en de zee er omheen, die bezaaid is met de grote vrachtschepen die door de straat van Gibraltar varen.

Kabelbaan

Slechts aan één kant van de rots is zicht, want tegen de andere kant drijven wolken aan waardoor er een dik grijs wolkenpak hangt.

Uitzicht rots Gibraltar

Apen van Gibraltar

De Rots van Gibraltar is beroemd om de wilde apen die er leven. Dit zijn berberapen die ooit door de Engelsen zijn ingevoerd en nu een kolonie vormen op de rots.

De apen zijn alles behalve schuw en zijn makkelijk benaderbaar. Sam vond het prachtig. Er waren kleine babyaapjes bij en ze zijn heel knuffelbaar.

Sam bij de apen

Wel was het oppassen. Want sluw als ze zijn, azen ze op het eten en drinken dat de toeristen mee naar boven nemen. De apen vrijwillig voeren is ten strengste verboden: hier staat een boete van 500 pond op.

Hoe listig ze zijn, merkten we toen we onze buggy naast het restaurant hadden gestald. Dit bleek geen veilige plek voor de apen. Toen we aapjes met rijstkoekjes en Haribosnoepjes zagen lopen, voelden we nattigheid en gingen polshoogte nemen. Vernuftig als ze zijn hadden ze de buggy omgegooid, de luiertas opengeritst en vakje voor vakje waren ze op zoek gegaan naar etenswaar. Met rijstkoeken en snoepjes als buit. We hielden onze tassen daarna extra goed in de gaten!

Berberaap

Berberaapje

DSC08925

Boven op de rots staat een vervallen militair complex. Duidelijk al lange tijd niet meer in bedrijf. De meeste toeristen laten deze site links liggen omdat er geen apen te vinden zijn. Het is een opvallend rustig stukje van de rots, waar het verder dringen was met toeristen en aapjes.

Militair complex Gibraltar

Complex

Op de terugweg moesten we het hele ritueel met de bus, grensovergang en autorit-met-tolwegen weer in tegenovergestelde richting volbrengen. Het was een zware dag en hoewel Sam zich heel lief heeft gedragen was het voor hem een net iets te lange reis. De spannende ervaring met de aapjes zal hem echter nog wel even bijblijven.

Alhambra

Alhambra

Nabij Granada ligt één van de mooiste forten van Europa, het Alhambra. Hier hebben de Moorse heersers van Spanje zich uitgeleefd en een enorm paleizencomplex neergezet. De gebouwen zijn op Arabische wijze prachtig gedecoreerd en bewaard gebleven, wat het extra bijzonder maakt.

Vanuit ons plaatsje Torrox Costa was het ruim een uur rijden naar Alhambra. We hadden van tevoren kaartjes gereserveerd. Dat dit geen overbodige luxe was, bleek direct bij aankomst. Er mogen maar een beperkt aantal bezoekers per dag naar binnen bij het Alhambra. Meestal is het dus uitverkocht.

De paleizen worden omgeven door mooie tuinen, die op zichzelf al de moeite waard zijn.

Tuinen Alhambra

Het is warm overdag in augustus, boven de 30 graden. Het voordeel van deze tijd van het jaar is echter dat de tuinen prachtig in bloei staan.

Het fort ligt hoog in de bergen, met mooie uitzichten.

Uitzicht Alhambra

De diverse paleizen doen hun reputatie eer aan. Ze zijn bovendien uitstekend onderhouden. Muren en platfonds zijn zo gaaf en bewerkt dat je eenvoudig zou vergeten dat dit gebouw al meer dan 500 jaar oud is.

Plafond Alhambra

Plafonds Alhambra

De vele fonteinen in het Alhambra zijn gewilde foto-ojbecten. Het is niet moeilijk om te zien waarom.

Fontein Alhambra

Toen Karel V het Alhambra bezocht, liet hij er een nieuw paleis bouwen. Dit gebouw heeft een heel andere stijl dan de rest. Aan de buitenkant is het vierkant, van binnen is er een rond plein. Sam benutte de ruimte door een paar sprintjes te trekken.

Paleis Karel V

Sam in Paleis Karel V

Het kroonjuweel van Alhambra is het Patio de los Leones. Met blinkend marmer op de vloer, een witte fontijn van leeuwen, ranke pilaren en bewerkte plafonds. Alle grandeur die de Moorse heersers hadden, is hier nog ongeschonden terug te zien.

Patio de los Leones

Patio de los Leones

We hebben vanaf 14:00 uur tot ’s avonds laat rondgelopen op het Alhambra en dat was net genoeg om alles te zien.

Alhambra

Torrox Costa

Torrox Costa

De vlucht met Transavia was niet helemaal volgeboekt. Dat was fijn, want met minimale beenruimte een kind op schoot houden is geen pretje. Nu kon Sam op zijn eigen stoel comfortabel een dutje doen.

Slaap kindje slaap

Op de luchthaven was Sam weer uitgerust en hielp hij enthousiast met de koffers.

Koffers

In de bus die ons kwam ophalen hadden we het rijk alleen.

DSC00722

Ons hotel Iberostar Málaga Playa is 50 kilometer oostelijk van de stad Málaga gelegen, in Torrox Costa. Het is een druk en massaal hotel, met een grote eetzaal en ontelbare ligstoelen bij het zwembad. Maar ons appartement ligt rustig en heeft uitzicht over de mooie fontein bij de ingang.

Hotel Iberostar

We zochten in de middag verkoeling bij het zwembad. Hier is het druk bij de ligstoelen, maar het hinderlijke reserveren via een handdoek wordt actief ontmoedigd, zodat er altijd wel een plekje te vinden is.

Zwembad

Langs het strand is een gezellige boulevard, waar vele bars en restaurants te vinden zijn. Het strand was op het heetst van de dag druk, maar bij zonsondergang kon Sam lekker rennen door het zand.

Sam op het strand

Sam op Strand 2

Voor het eten kozen we voor een Duitse tent met Argentijns vlees. Ideaal als je in Spanje bent!

Steak

We hebben een auto gehuurd zodat we morgen op pad kunnen naar Alhambra.

Tweede Spaanse avontuur

Tweede Spaanse avontuur

Voor de tweede keer gaan we een tijdje van de zon genieten op het Spaanse vasteland. Sinds de vorige vakantie in 2009 is er voor ons heel wat veranderd. Toen was het onze eerste lange vakantie samen. Nu hebben we meer (reis)ervaring. Ons zoontje Sam van ruim anderhalf is natuurlijk bij ons. Zijn broertje ook, zij het nog niet bewust, want nog in de buik van Annemarie.

Het zal een ander soort vakantie worden, maar we hebben er minstens zoveel zin in!

De bestemming van dit keer is Malaga. Een stad gelegen aan de zuidkust van Spanje. Hier zijn we nog niet geweest en het moet er erg mooi zijn. We hebben een paar paar leuke uitstapjes in gedachten naar onder andere het Morenpaleis Alhambra, de vestingstad Granada en de Engelse kolonie Gibraltar.

De Brug van Millau

Ruim 700 kilometer moesten we vandaag rijden, de zwaarste rit van de hele vakantie. In de Pyreneeën kregen we te maken met pittig noodweer onderweg. Gelukkig hadden we nog een leuke stop ingepland bij de Brug van Millau. Dit is de hoogste brug ter wereld met pijlers van 343 meter.

Op de heenweg kwamen we al over deze brug, maar nu zijn we ook even gestopt bij het uitzichtpunt. De grandeur van dit Franse bouwwerk wilden we ten volle op ons laten inwerken.

brug-millau

De Brug van Millau is pas in 2004 voltooid en zorgt ervoor dat er via Parijs en Clermont-Ferrand naar het zuiden gereden kan worden. Wij namen deze route omdat hij snel is en om de brug te zien.

De aannemer die de opdracht voor de Brug van Millau heeft gekregen is dezelfde als die de Eiffeltoren heeft gebouwd. Het is een bijzonder knap staaltje architectuur, niet voor niets genoemd als één van de zeven wereldwonderen van de moderne tijd!

ik voor millau

Terug naar Nederland

Na Millau maakten we weer een tussenstop in Clermont-Ferrand. Morgen rijden we de resterende 880 kilometer nog en dan zit de vakantie er alweer op.

Met het bezoek aan de twee wereldsteden Barcelona en Madrid, een goede portie zon in Salou en de vele bezienswaardigheden onderweg kunnen we terugkijken op drie mooie weken.